Woont en werkt in Amsterdam.
Esiri Erheriene-Essi is pas een paar jaar geleden begonnen met schilderen. Directe aanleiding was het werk van Lucian Freud dat haar “voortdurend afgeleide geest eerst vervulde met ontzag, toen afgunst en vervolgens haat”. Haar werken worden bevolkt door iconen uit de muziek- en filmgeschiedenis en hebben een politieke lading. Ze deinst er niet voor terug de kijker met raciale kwesties te confronteren. Ze schildert kleurrijk, snel en doelbewust, de verf als het ware op het doek boetserend.
Op haar blog schrijft ze: “Een identiteit is een geconstrueerd geheel dat constant in beweging is; ook de mijne vernadert voortdurend. Oorspronkelijk was ik van plan de wereld te redden, maar nu ben ik niet zeker of ik de wereld wel leuk genoeg vind. Het zijn soms de kleine, onbelangrijke en vaak vergeten kanten van het dagelijks leven die het meest over ons zeggen en die het in zich hebben tot iconen uit te groeien als we ze maar de ruimte geven. Inspiratie voor mijn werk onttrek ik uit mijn dagelijks gevoelde verbijstering over dingen en beelden die ik zie, situaties en verhalen die op mijn pad komen of die ik heb onthouden, culturele referentie, iconen en muziek die deel uitmaken –hoewel niet exclusief- van mijn leven. Een quote van Jonh Baldessari vat min werk samen: “Historisch verkeerd uitgesproken klinkt als hysterisch”. (‘Historical mispronounced sounds like hysterical.)”
Esiri Erheriene-Essi won in 2009 de Koninklijke Schildersprijs nadat zij succesvol haar residentie bij ‘De Ateliers’af had gerond. In 2006 studeerde ze af als Master of Fine Arts aan de University of East London. Darvoor behaalde zij haar bachelorgraad in Media Studies aan dezelfde universiteit. Haar werk is inmiddels aangekocht door het Museum voor Moderne Kunst in Arnhem en een groot aantal privé verzamelaars. Ook heeft ze een flink aantal publicaties op haar naam staan. (o.a. in BLEND, Kunstbeeld en NRC Handelsblad)._
