De met extreme precisie en veel geduld gemaakte sculpturen van Silvia B. zijn in eerste instantie heel aantrekkelijk en verleiden dichterbij te komen, in tweede instantie verontrusten ze doordat hun schoonheid niet de normale is. De figuren zijn hybridische wezens: zij bevinden zich tussen mens en dier, pop of robot, tussen verschillende geslachten of leeftijden.
In de nieuwste serie tekeningen: Les Beaux (2005-2006)- portretten van mannen die zichzelf gecostumized en versierd hebben met make-up, tattoos, piercings, etc. – is de ambiguiteit minder duidelijk aanwezig als in de beelden. Wel wordt stoerheid ondermijnd door ijdelheid, gladde schoonheid door beharing, mentale kracht door fysieke tekortkoming.
Het werk van Silvia B. bevraagt ons concept van schoonheid en normaliteit; zoekend in de grensgebieden van deze begrippen naar een ambiguiteit die een eenduidig esthetisch en ethisch oordeel laat wankelen.
